บทที่ 50 คริส

บุษบากระหืดกระหอบเดินแกมวิ่งมาตลอดทางในเช้าวันต่อมา เพราะเมื่อคืนกลับไปทั้งไม่มีอาหารตกถึงท้อง ทั้งเอาแต่นอนกังวลใจจนค่อนคืนถึงหลับลงได้

“อ้าวเลน่ารีบไปไหนกัน”

เสียงคริสโตเฟอร์เอ่ยทักเมื่อบุษบาเดินผ่านโถงเข้าลิฟต์ในช่วงเช้ามืด เริ่มมีพนักงานบางส่วนเข้างานแล้ว

“ไปทำงานห้องบอสค่ะ”

เขารีบก้าวเท้าเข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ